CUKRZYCA

Cukrzyca jest zespołem różnych genetycznie uwarunkowanych i nabytych zaburzeń metabolicznych, których wspólną cechą jest nietolerancja glukozy oraz wynikające stad podwyższenie jej poziomu we krwi i pojawienie się w moczu.

W Polsce łącznie liczba ludzi z zaburzeniami przemiany węglowodanów przekracza półtora miliona. 

Cukrzycę dzieli się na dwie postacie typu I czyli insulinozależną oraz cukrzycę typu II insulinoniezależną. Cukrzyca insulinozależna najczęściej występuje u osób młodych poniżej 30 roku życia. Przyczyną choroby jest brak insuliny na skutek uszkodzenia wysp komórek Langerhansa wydzielanych przez trzustkę. Jedynie te komórki mogą wytwarzać insulinę. Leczenie polega na stałym podawaniu choremu insuliny. Cukrzyca insulinoniezależna jest najczęstszą postacią tej choroby. Występuje u osób powyżej 40 roku życia. U chorych zaburzone jest działanie trzustki jak i wydzielanie przez ten organ insuliny. W początkowej fazie produkowanie insuliny jest zwiekszone. Po pewnym czasie jej wydzielanie spada w skutek zniszczenia wysp komórek Langerhansa. Objawy cukrzycy występują dość nagle i w krótkim czasie osiągają znaczne nasilenie.

Najczęściej należą do nich:

• wzmożone pragnienie, wysychanie w ustach
• wielomocz
• duży apetyt a jednocześnie utrata masy ciała połączone ze znacznym osłabieniem organizmu
• znaczne pogorszenie wzroku
• suchość błon śluzowych i skóry, często towarzyszący świąd
• na skórze twarzy cukrzyka można zauważyć charakterystyczny rumień spowodowany rozszerzeniem naczyń krwionośnych
• częste zakażenia bakteryjne oraz grzybicze
• nadmierne owłosienie górnej wargi oraz brody
• zaburzenia świadomości, w ciężkich przypadkach śpiączka cukrzycowa

Leczenie cukrzycy obejmuje przestrzeganie odpowiedniej diety, stosowanie właściwych leków- insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Ważne aby nie zapominać o higienie całego ciała. Skóra diabetyka jest szczególnie wrażliwa i podatna na uszkodzenia, infekcje bakteryjne jak i grzybicze, jest sucha, szorstka, łuszcząca się. Często tym objawom towarzyszy uporczywy świąd. Charakterystyczne bywają przebarwienia usytuowane na paznokciach, dłoniach, podudziach i stopach. Mogą przybierać one różnego rodzaju zabarwienia ( pomarańczowe, jasnobrunatne, żółte, białe). Przyczyną tych dolegliwości może być cukrzyca jak i skutki uboczne terapii insulinowej.

Stosując odpowiednie kosmetyki, można załagodzić uporczywe dolegliwości związane z suchością oraz świądem skóry. Do kąpieli i mycia zaleca się stosowanie preparatów o neutralnym pH, które łagodnie oczyszczają skórę, a jednocześnie będą ją nawilżały.

Do codziennej pielęgnacji najlepiej sprawdzą się emolienty.

Są to preparaty, których głównym składnikiem jest parafina ciekła. Preparaty te pozbawione są substancji zapachowych, barwników, nie zawierają parabenów oraz mają sprowadzoną do minimum zawartość konserwantów. Emolienty pozostawiając na skórze film, skutecznie będą zapobiegać przeznaskórkowej utracie wody oraz zdecydowanie załagodzą uporczywy świąd. Na rynku dermokosmetycznym istnieje szeroka gama takich preparatów. Są również linie dermokosmetyków opracowane pod kątem szczególnych potrzeb chorych na cukrzycę np. AA Therapy Dla Diabetyków.

W pielęgnacji skóry diabetyków również świetnie sprawdzą się preparaty oparte na moczniku, który ma duża zdolność absorbowania wody.