Z grypą nie ma żartów. Jest to jedna z najczęściej występujących chorób zakaźnych i co roku atakuje ok. 100 milionów osób na świecie. W większości przypadków poza kilkoma dniami wysokiej gorączki, nieznośnych bólów mięśni i okropnego samopoczucia, dość szybko wracamy do zdrowia.

Trzeba jednak pamiętać, że grypa potrafi być przyczyną ciężkich powikłań, wymagających długotrwałego i kosztownego leczenia. Według danych WHO śmiertelność z powodu grypy i jej powikłań wynosi od 500 tys. do 1 mln osób rocznie.

Ryzyko powikłań pogrypowych jest różne w zależności od odporności organizmu, towarzyszących chorób przewlekłych, wieku, dlatego wyróżniono grupy osób, które, z uwagi na ryzyko ciężkiego przebiegu infekcji, powinny być profilaktyczne zaszczepione przeciwko grypie. Do grup podwyższonego ryzyka należą przede wszystkim osoby starsze, po 65 roku życia, cierpiące na choroby przewlekłe, upośledzające funkcjonowanie organizmu, np. choroby układu krążenia, układu oddechowego (astma, POCHP), stany obniżonej odporności, cukrzycę, niewydolność nerek. Do grupy podwyższonego ryzyka zalicza się również dzieci do lat 6. Amerykański Komitet ds. Szczepień zleca szczepić dzieci w wieku przedszkolnym oraz dzieci przewlekle chore (dzieci z astmą, chorobami krążenia, cukrzycą), ponieważ wirusy grypy częściej niż inne torują drogę poważnym bakteryjnym zakażeniom. Najczęstszymi powikłaniami pogrypowymi u maluchów są: zapalenie ucha, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc oraz zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych.

 

Szczepienie profilaktyczne zaleca się także osobom zdrowym, które z racji wykonywanego zawodu są narażone na kontakt z dużą ilością osób: pracownikom służby zdrowia, szkół, handlu, transportu czy urzędów.

W Polsce grypa atakuje od stycznia do kwietnia. Ponieważ wirus grypy zmienia się bardzo szybko, co roku na wiosnę izoluje się aktualne wirusy grypy i tworzy nową szczepionkę obowiązującą na dany sezon zachorowań. Na przełomie września i października nowa szczepionka trafia do aptek. Najlepszą porą na szczepienie jest okres między sierpniem a październikiem. Odporność uzyskujemy po ok. 2 do 3 tygodni po szczepieniu i utrzymuje się ona przez okres od 6 do 12 miesięcy. Dzieciom do lat 8, które wcześniej nie były szczepione przeciw grypie, szczepionkę podaje się dwukrotnie, w odstępie 4 tygodni. Wyboru odpowiedniej szczepionki dokonuje lekarz po dokładnym zbadaniu pacjenta.

W aptece dostępne są nowoczesne szczepionki trójskładnikowe zawierające dwa podtypy wirusa A i jeden podtyp wirusa B. Obecne w sprzedaży szczepionki dzielimy na szczepionki podjednostkowe (subunit), które zawierają fragmenty płaszcza wirusa (antygeny zewnętrzne: hemaglutyninę i neuramidazę), przykładem jest szczepionka Influvac oraz najczęściej stosowane na świecie szczepionki rozszczepione (split), które zawierają fragmenty wironu (antygeny zewnętrzne i wewnętrzne), np. Vaxigrip czy Fluarix. Wszystkie trzy szczepionki dostępne na polskim rynku są szczepionkami dobrymi, tzn. spełniają wymogi WHO (dają odporność w minimum 70%, są bezpieczne oraz nie powodują niepożądanych odczynów poszczepiennych), posiadają również akceptację Ministerstwa Zdrowia oraz są skontrolowane w Państwowym Zakładzie Higieny.

Szczególnym rodzajem szczepionki przeciwgrypowej jest produkowana przez firmę Dolisos szczepionka homeopatyczna Dolivaxil. Preparat ten zwiera mikrogranulki z Influenzium w potencji 9 CH, otrzymywane na dany sezon grypowy. Szczepienie tym lekiem polega na trzykrotnym podaniu granulek homeopatycznych pod język, w odstępach tygodniowych i ostatniej dawki leku w odstępie miesiąca od dawki trzeciej. Lek może być podawany zarówno dorosłym, jak i dzieciom.