Problemy ze wzrokiem są jedną z częstszych dolegliwości dotykających polskie społeczeństwo. Według Głównego Urzędu Statystycznego w 1995 r. w Polsce było 507 000 osób z dysfunkcjami wzroku. Z liczby tej około 90 000 to osoby ze znacznym lub umiarkowanym stopniem niepełnosprawności. Ponad 11 000 osób niewidomych i słabowidzących obciążonych jest dodatkową niepełnosprawnością, jak np. uszkodzenia narządów ruchu, uszkodzenia słuchu, padaczka, upośledzenia umysłowe, stwardnienie rozsiane, cukrzyca. Na świecie jest co najmniej kilkanaście milionów osób prawie lub całkowicie niewidomych.

Bariery architektoniczne
Osoby z dysfunkcjami wzroku często mają problemy z poruszaniem się i odnajdywaniem w terenie interesujących ich miejsc. Częstym problemem jest zlokalizowanie wejścia budynku. Może w tym pomóc oznakowanie wizualne i dźwiękowe drzwi. Wizualne oznakowanie polega na użyciu kontrastowej kolorystyki, natomiast dźwiękowe na umieszczeniu sygnalizatora akustycznego nad wejściem.
Kolejnym problemem, na jaki może się natknąć osoba niewidząca i słabowidząca, jest pokonywanie różnicy poziomów. Aby ułatwić takiej osobie wejście do apteki, do której prowadzą schody, powinna się przy nich znajdować poręcz, a stopnie nie powinny być śliskie. Można tego uniknąć, wykładając je wykładziną antypoślizgową. Osoba, która utraciła całkowicie lub częściowo wzrok, może mieć problem z odnalezieniem stanowisk w aptece (okienek, gdzie wydawane są leki, kasy). Dla osób słabowidzących pomocne mogą być oznaczenia kolorystyczne stanowisk i prowadzące do nich kolorowe linie albo inny rodzaj i kolor wykładziny czy kafelków niż cała podłoga. Dużym utrudnieniem jest jednolita kolorystyka pomieszczeń, gdzie taki sam kolor mają podłogi, ściany i lady apteczne (…)

Komunikowanie się
Komunikacja z osobą niewidomą czy słabowidzącą jest łatwiejsza niż z osobą niesłyszącą. Mimo to wiele osób, rozmawiając z osobą niewidomą, zaczyna mówić głośniej. Należy tego unikać i mówić normalnie pamiętając, że problemem w tym przypadku jest wzrok a nie słuch. Należy pamiętać także, że osoba niewidoma nie widzi reakcji swojego rozmówcy. Dlatego, gdy z nią rozmawiamy, dobrze jest potwierdzać w sposób werbalny, ze słuchamy, wtrącając „tak”, „rozumiem”. (…)

Niepoprawne zachowania
Niepoprawne zachowania w obsłudze pacjentów to przede wszystkim zachowania nietaktowne, dające odczuć, że obsługa osoby niewidomej to problem. Innym przypadkiem jest, gdy farmaceuta nie chce pomóc osobie niewidomej, bojąc się narażenia na grubiaństwo lub nie chcąc osoby niewidomej urazić. Jednak w większości przypadków taka pomoc będzie przyjęta z wdzięcznością. (…)