Opryszczka wargowa najczęściej pojawia się latem, gdy mocno przegrzejemy organizm. Występuje wtedy swędząca wysypka, ból, często również gorączka.

Cztery etapy rozwoju

• Najpierw skóra jest napięta, potem swędzi i piecze.
• Na wardze pojawia się zaczerwienienie, a następnie mała grudka. Wkrótce dochodzi do wysiewu wielu bolesnych pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym.
• Po 6-10 dniach pęcherzyki pękają, tworząc bolesne nadżerki. A że w płynie surowiczym znajdują się wirusy, możliwość przeniesienia zakażenia ( np. w czasie pocałunku, lub do oka, gdy najpierw dotkniemy ręka opryszczki a potem gałki ocznej) i zarażania innych jest na tym etapie największa.
• Po upływie tygodnia zaczynają wysychać i goić się, tworząc łatwo pękające strupki. Jeśli zostawimy je w spokoju odpadną nie pozostawiając śladu. Gdy będziemy zdrapywać strupki, może dojść do bakteryjnego zakażenia, co wydłuża czas leczenia i pozostawia blizny.

Sposoby zarażenia

Zarazić opryszczką jest bardzo łatwo, wystarczy np. pocałunek z osobą, u której pojawiły się pęcherzyki, używanie z tych samych nieumytych naczyń i sztućców. Niezwykle łatwo przenosi się drogą kropelkową. Gdy raz zostaliśmy nią zainfekowani możemy mieć z nią kłopoty do końca życia, gdyż stajemy się nosicielami wirusa. Wirus Herpes simplex zagnieżdża się bowiem w naszych komórkach nerwowych i tam uśpiony czeka na okazje. Gdy wystąpią sprzyjające warunki rozwoju wędruje wzdłuż nerwu do skóry lub błony śluzowej, zaczyna się namnażać, powodując stan zapalny i powstawanie pęcherzyków.

Czynniki sprzyjające opryszczce

Lekarze szacują, że zakażonych jest ok. 80 proc. populacji ale choruje tylko połowa z nich. Nie wiadomo do końca dlaczego tak się dzieje. Wiadomo natomiast, że mniej więcej że od piątego roku życia opryszczka przebiega bezobjawowo. U dorosłych zwykle atak "zimna" jest najbardziej gwałtowny i najboleśniejszy. Wirus ten uaktywnia się w momentach osłabienia odporności organizmu ( choroby zakaźne, gorączkowe), ale także wtedy, gdy np. za bardzo się przegrzejemy na plaży czy w solarium lub też przemarzniemy. U młodych ludzi opryszczka często daje o sobie znać z powodu stresu, a u kobiet nawroty mogą występować w czasie menstruacji.

Najważniejsza jest pierwsza reakcja!!!

By osłabić objawy opryszczki należy jak najszybciej zastosować preparaty antywirusowe. Jeśli nie dysponujemy do tego przeznaczonymi środkami, możemy kilkakrotnie posmarować chore miejsce umoczoną w wodzie tabletką polopiryny (działa przeciwzapalnie).Pomagają także nakładane miejscowo kremy np. Antyvir, Hascovir, ViruMerz, Vratizolin, Zovirax;płyny do przemywania np.Sonol czy sztyfty do smarowania np. Polvir. Trzeba je stosować co dwie godziny. Lekarz może również przepisać maści z antybiotykami w przypadku gdy dojdzie do bakteryjnego nadkażenia opryszczki.

Opryszczka jest niebezpieczna gdy wirus zostanie przeniesiony ręką do oka - grozi to utratą wzroku. Wirus ten może zawędrować do mózgu i wywołać opryszczkowe zapalenie opon mózgowych. Dla lepszego bezpieczeństwa należy więc zachować ostrożność i unikać kontaktu z chorymi.

Profilaktyka opryszczki

Aby ustrzec się choroby należy:

• Myć ręce po dotknięciu pęcherzyków lub nałożeniu leczniczego kremu.
• Unikać dotykania oczu. Szczególną ostrożność należy zachować przy robieniu makijażu i demakijażu.
• Zanim opryszczka ustąpi nie należy całować innych (zwłaszcza małych dzieci).
• Używać osobnego ręcznika do twarzy.
• Sztućce, kubki, szklanki myj w gorącej wodzie z detergentem.

Wyżej opisano opryszczkę wargową, znana jest jednak jej druga odmiana opryszczka genitalna. Wywołuje ją wirus Herpes simplex typ 2. Łatwo można się nią zarazić podczas stosunków seksualnych. Pierwsze objawy pojawiają się 2-7 dni po stosunku z zakażonym partnerem. Są to swędzące pęcherzyki na narządach płciowych, które przeobrażają się w bolesne ranki. Leczenie polega na zażywaniu środków przeciwwirusowych w doustnych tabletkach i w kremie – do smarowania miejscowego. Niestety, opryszczka narządów płciowych może nawracać, bo i w tym przypadku "uśpiony" wirus tylko czeka na chwile osłabienia organizmu by się uaktywnić.

Półpasiec i ospa wietrzna są wywoływane przez ten sam wirus – varicella zoster (należący do tej samej grupy, co wirus opryszczki wargowej i genitalnej). Mimo odmiennego przebiegu tych chorób, Są one ze sobą wyraźnie powiązane. Może się na przykład zdarzyć, że dziecko, które zetknie się z chorym na półpasiec dorosłym, zapadnie na ospę wietrzną. Dziecko zaś które przechoruje ospę uodporni się na nią do końca życia, ale może zachorować na półpaśca. Wirus, który wywołał ospę, lokuje się bowiem w zwojach nerwowych i w połączeniach neuronów ośrodkowego układu nerwowego. Tam przez całe lata może czyhać na moment osłabienia odporności organizmu, by zaatakować.