
Błona śluzowa żołądka narażona jest na działanie kwasu solnego i enzymu powodującego rozkład białka (pepsyny). W określonych warunkach dochodzi do uszkodzenia błony śluzowej pod wpływem działania tych substancji, które następnie penetrują w głąb, powodując owrzodzenia. Wrzody żołądka powstają najczęściej na małej krzywiźnie żołądka, gdzie jest najwięcej gruczołów wydzielniczych produkujących kwas solny. Średnica wrzodów jest różna, ale przeciętnie wynosi około 1 cm. Zarówno wrzody żołądka, jak i dwunastnicy występują częściej u palaczy, osób poddanych nadmiernemu stresowi czy u ludzi prowadzących nieregularny tryb życia.
Często pierwszymi objawami choroby wrzodowej mogą być powikłania, niekiedy bardzo groźne, jak np. krwawienie z wrzodu, charakteryzujące się krwawymi wymiotami lub smolistymi stolcami. Typowe dolegliwości wrzodowe objawiają się u około połowy pacjentów. Dla wrzodu żołądka charakterystyczne są bóle, które występują w środkowej części nadbrzusza, na ogół po jedzeniu. Bóle mają charakter palący lub kłujący i są często bardzo dokuczliwe. Spożycie mleka lub zastosowanie leków przeciw nadkwaśności, które wiążą kwas solny, często łagodzi dolegliwości. Ulgę przynoszą również wymioty – żołądek opróżnia się z zawartego w nim kwasu solnego.
Choroba wrzodowa charakteryzuje się okresowymi nawrotami, zwłaszcza wiosną i jesienią.
Jak sobie radzić przy podrażnieniu śluzówki żołądka?
Przede wszysrkim należy trzymać się następujących zaleceń:
- jeść częściej i mało zamiast rzadziej i dużo
- rzucić palenie
- ograniczyć spożycie alkoholu
- unikać stresu, obciążenie psychiczne bowiem zwiększa wydzielanie kwasu solnego
- unikać szkodliwych leków, np. pochodnych kwasu salicylowego, leków przeciwreumatycznych
- stosować leki przeciw nadkwaśności, które dodatkowo załagodzą, np. zgagę, a także są bardzo pomocne w leczeniu przewlekłego nieżytu żołądka, jak również wrzodów dwunastnicy
Obecnie w terapii używa się preparatów zawierających wodorotlenek magnezowy, glinowy, a także preparaty łączone, zawierające zarówno sole magnezu, jak i glinu, jak również węglan wapniowy. Leki zobojętniające stosujemy w godzinę po jedzeniu oraz przed snem. Leków omawianej grupy nie stosujemy na czczo, gdyż szybkie przemieszczanie się ich do jelita cienkiego sprawia, ze przebywając zbyt krótko w żołądku, nie zdążą skutecznie zadziałać. Na rynku farmaceutycznym jest aktualnie szereg postaci leku działających osłonowo na przewód pokarmowy. W wyborze najskuteczniejszego pomogą Państwu farmaceuci w aptece. Preparaty te złagodzą objawy choroby wrzodowej żołądka, ale należy pamiętać o tym, że wchodzą w niekorzystne interakcje z innymi, zażywanymi często lekami np. nadciśnieniowymi czy przeciwcukrzycowymi, znacznie obniżając efekt działania tych drugich. Stosując leki zobojętniające koniecznie należy zachować minimum dwugodzinny odstęp między preparatem na żołądek, a innymi stosowanymi lekami. Warto też zwrócić uwagę na fakt, że preparaty zobojętniające zmniejszają dolegliwości bólowe, ale nie leczą choroby wrzodowej – niezbędna jest porada lekarska i wdrożenie kompleksowej farmakoterapii, związanej z eradykacją Helicobacter Pyroli, bakterii odpowiedzialnej za nadżerki i stany zapalne śluzówki żołądka.